Mniej niż dziesięć lat temu zmapowano zaledwie 6% dna morskiego. Dziś to już 26%. I tak, to ogromny krok: ponieważ 1% oceanu to prawie 4 miliony km².
Seabed 2030: Ocean, Który Wreszcie Zaczynamy Widzieć
Edytowane przez: Inna Horoshkina One
Inicjatywa Seabed 2030 nabrała tempa na początku 2026 roku. Kluczowym momentem było oficjalne ogłoszenie, 6 stycznia, o nawiązaniu strategicznego partnerstwa z University of Plymouth. Ten ambitny projekt, realizowany wspólnie przez Fundację Nippon oraz GEBCO, jest uznawany za jeden z filarów Dekady Oceanów ONZ, mający fundamentalne znaczenie dla przyszłości naszej planety.
Dlaczego to partnerstwo jest tak istotne właśnie teraz? Sytuacja kartograficzna oceanów pozostawia wiele do życzenia. Według danych z końca 2025 roku, zaledwie 26,1% dna morskiego zostało zmapowane przy użyciu nowoczesnych, precyzyjnych technik. Oznacza to, że zdecydowana większość oceanów – obszarów kluczowych dla regulacji klimatu, zachowania bioróżnorodności oraz oceny ryzyka geologicznego – wciąż pozostaje dla nas praktycznie niewidzialna. Nowe porozumienie ma za zadanie skutecznie zniwelować tę lukę informacyjną.
Wkład Uniwersytetu z Plymouth
Uniwersytet w Plymouth, będący jednym z wiodących europejskich ośrodków badań oceanicznych, wnosi do projektu szereg kluczowych kompetencji. Jego rola będzie wielowymiarowa i obejmuje:
- Dostarczanie wysoce precyzyjnych danych batymetrycznych, niezbędnych do tworzenia dokładnych map.
- Integrację danych pochodzących z obserwacji satelitarnych oraz technik zdalnego teledetekcji, co znacząco poszerza możliwości zbierania informacji.
- Wzmacnianie globalnej siatki danych GEBCO, która stanowi podstawę dla wszystkich map generowanych w ramach programu Seabed 2030.
Nie chodzi tu jedynie o prostą wymianę informacji. Jest to znaczący wkład w rozwój hydrografii, technologii autonomicznych oraz modelowania oceanicznego, które są absolutnie niezbędne do pełnego zrozumienia złożonej dynamiki dna morskiego.
Edukacja jako integralna część misji
Partnerstwo to jest również ściśle powiązane z kształceniem kadr przyszłości. University of Plymouth wykorzystuje projekt Seabed 2030 jako platformę do wspierania programów edukacyjnych na różnych szczeblach. Obejmuje to:
- Programy studiów licencjackich poświęcone badaniom oceanu.
- Specjalistyczne studia magisterskie z zakresu hydrografii.
- Wsparcie dla inicjatywy „Girls in Ocean Science”, uruchomionej w październiku 2025 roku, której celem jest aktywne włączanie dziewcząt w wieku 14–17 lat w praktyczne aspekty nauk o oceanach.
Dyrektor projektu Seabed 2030, Jamie McMichael-Phillips, podkreśla, że misja wykracza poza samo gromadzenie danych. Kluczowe jest budowanie nowej kultury głębokiego zrozumienia oceanu. Warto przypomnieć, że GEBCO posiada unikalny międzynarodowy mandat na kartografowanie całego dna oceanicznego. Jest ona koordynowana przez wspólną inicjatywę Międzynarodowej Organizacji Hydrograficznej oraz Międzyrządowej Komisji Oceanograficznej UNESCO.
W minionym roku sam projekt zdołał dodać do globalnej bazy 4,34 mln km² nowych danych. To imponujący przyrost, porównywalny z całkowitą powierzchnią Unii Europejskiej. Taki postęp to nic innego jak dodawanie wyraźności głębi do naszej wiedzy o Ziemi. Ocean przestaje być wyłącznie abstrakcyjnym, nieokiełznanym żywiołem, a staje się przestrzenią, którą możemy czytać – nie w celu jej kontroli, lecz dla świadomego współistnienia. Aby skutecznie troszczyć się o naszą planetę, musimy ją najpierw zobaczyć. Seabed 2030 realizuje to zadanie metodycznie, warstwa po warstwie, metr po metrze.
Źródła
Ocean News & Technology
Marine Technology News
University of Plymouth
Mirage News
University of Plymouth Research Portal
University of Plymouth
