Zakończono monumentalne dzieło: Światowa Encyklopedia Ziół w 111 tomach dokumentuje 50 000 roślin leczniczych

Pod kierownictwem Acharya Balakrishna, projekt o nazwie Światowa Encyklopedia Ziół (WHE) osiągnął swój finał. Rezultatem tej tytanicznej pracy jest imponujący zbiór liczący 111 tomów, co łącznie daje około 120 418 stron. Inicjatywa ta miała na celu stworzenie scentralizowanej bazy danych dotyczącej roślin wykorzystywanych w celach terapeutycznych na całym świecie. Stanowi to jedno z najbardziej zakrojonych na szeroką skalę przedsięwzięć mających na celu systematyzację globalnych danych botanicznych i etnomedycznych.

W ramach tego przedsięwzięcia skatalogowano blisko 50 000 gatunków roślin leczniczych, obejmujących ponad 7 500 rodzajów. Zakres ten jest niezwykle szeroki, ponieważ uwzględnia zarówno organizmy słodkowodne i morskie, jak i grzyby, porosty, mchy, paprocie, nagozalążkowe oraz okrytozalążkowe. Gromadzenie informacji opierało się na analizie przeszło 600 000 źródeł. Wśród nich znalazły się zarówno starożytne manuskrypty, jak i najnowsze doniesienia naukowe. Encyklopedia pełni zatem funkcję archiwum kulturowego, zabezpieczając dziedzictwo lingwistyczne i etnobotaniczne w niespotykanej dotąd skali.

Dzieło to utrwaliło 1,2 miliona ludowych nazw roślin, które są w użyciu w ponad 2 000 językach. Ponadto, przedstawiono ponad 250 000 synonimów nazw roślin. Co więcej, w siedmiu tomach udokumentowano około tysiąca technik uzdrawiania oraz ponad 2 000 praktyk stosowanych przez plemiona rdzenne. Jest to kluczowe dla zachowania wiedzy przekazywanej ustnie. Materiał wizualny jest równie bogaty: zawiera on ponad 35 000 botanicznych rysunków liniowych oraz 30 000 obrazów malarskich. Taka oprawa graficzna znacząco zwiększa dostępność tego obszernego kompendium dla różnorodnych specjalistów i pasjonatów.

Aby zapewnić szeroki dostęp do tego gigantycznego repozytorium wiedzy, w sierpniu 2024 roku uruchomiono Światowy Portal Encyklopedii Ziół. Ten cyfrowy zasób, wspierany przez Fundację Badań Patandżali, umożliwia badaczom, lekarzom i praktykom medycyny tradycyjnej precyzyjne wyszukiwanie danych według rozmaitych kryteriów, w tym nazw naukowych i ludowych. Portal zawiera również szczegółowe informacje dotyczące składników chemicznych, profili farmakologicznych oraz wyników badań klinicznych. Dzięki temu dane archiwalne mogą potencjalnie znaleźć zastosowanie we współczesnej farmakologii.

Acharya Balakrishna, będący uczonym w dziedzinie Ajurwedy, Sanskrytu i Wed, postrzega to monumentalne dzieło jako pomost łączący starożytne praktyki z podejściem naukowym. Choć publikacja ta może napotykać pewne trudności w pełnej integracji z międzynarodowymi standardami taksonomicznymi – głównie z powodu jednoczesnego stosowania binominalnych nazw sanskryckich i łacińskich – jej fundamentalna wartość leży w archiwizacji i ochronie globalnego dziedzictwa roślinnego dla przyszłych pokoleń naukowców i historyków. To prawdziwy skarb, który nie może pójść w zapomnienie.