❓ PYTANIE:
Jak mam postąpić, gdy zupełnie nie potrafię wyobrazić sobie siebie w roli pracownika, a przecież potrzebuję środków do życia? Chciałabym wyłącznie podróżować i czerpać z życia przyjemność, żyjąc według własnego harmonogramu, lecz w rzeczywistości siedzę w domu bez zajęcia i funduszy, a wkrótce mogę nawet stracić dach nad głową.
❗️ ODPOWIEDŹ lee:
Właściwie sama pani opisała ograniczające przekonanie, które panią powstrzymuje: „pieniądze biorą się z pracy”. Idąc dalej, pojawia się u pani nastawienie „nie chcę pracować”, co prowadzi do logicznego punktu styku obu tych założeń – „brak pracy oznacza brak pieniędzy”.
Aby zrealizować swoje marzenia, nie warto skupiać uwagi na „pośrednikach”, takich jak etat czy sponsorzy. Całą energię należy skierować bezpośrednio na samo marzenie. Koncentracja na tym, co pożądane, nieuchronnie prowadzi nas do upragnionego celu.
Jednak jest pewne „ale”!
Skupienie na działaniach, które w pani mniemaniu powinny prowadzić do celu, nie wykreuje niczego poza samym zestawem tych czynności. Bardzo często ten „ciąg działań” utożsamiany jest właśnie z „pracą”. W tym kontekście „praca” staje się sposobem na odmawianie sobie realizacji pragnień na rzecz aktywności wykreowanych przez umysł z poziomu poczucia braku.
Wszyscy, którzy oddają się swojej pasji z autentycznym entuzjazmem, inspiracją i ekscytacją, w ogóle nie postrzegają swoich zajęć jako „pracy”, choć pieniądze i tak do nich płyną. Znane postacie, które „stworzyły same siebie”, od zawsze funkcjonują właśnie w ten sposób.
