'The Mandalorian' is een project van Lucasfilm dat is uitgegroeid tot het paradepaardje van streamingdienst Disney+. Het succes is grotendeels te danken aan de keuze van de makers, Jon Favreau en Dave Filoni, om bombastische saga's over het redden van de wereld in te ruilen voor een ingetogen 'spacewestern'. Dankzij de revolutionaire StageCraft-technologie voor virtuele decors oogt de serie als een grootschalige bioscoopfilm, terwijl de sfeer van de klassieke trilogie van George Lucas behouden blijft.
Het verhaal speelt zich af in de uithoeken van het sterrenstelsel na de val van het Keizerrijk en introduceert de eenzame premiejager Din Djarin. Zijn leven verandert drastisch wanneer zijn nieuwste doelwit Grogu blijkt te zijn — een mysterieus kind van hetzelfde ras als meester Yoda. In plaats van de baby uit te leveren aan de keizerlijke troepen, breekt de hoofdpersoon zijn erecode en werpt hij zich op als zijn beschermer. Deze vertelling over een geharde krijger en een weerloos wezen groeide al snel uit tot een episch avontuur dat zowel oude fans als een nieuw publiek samenbracht.
De huidige massale belangstelling is meer dan alleen enthousiasme van fans. Het is een collectieve zucht van verlichting. Mensen zijn de ronkende namen, de pogingen om de canon te herschrijven en de eindeloze cameo's beu, net als het gevoel dat elk nieuw project slechts bestaat om het volgende te verkopen. 'The Mandalorian and Grogu' belooft een verhaal dat volledig op zichzelf kan staan. In die belofte schuilt echter ook het grootste gevaar voor Lucasfilm: mocht de film een hit worden, dan moet de studio erkennen dat 'minder' in dit geval 'meer' is. Kijkers hebben geen behoefte aan steeds weer nieuwe planeten en Jedi-ridders. Ze verlangen simpelweg naar één schip en twee wezens die ontdekken wat het betekent om een familie te zijn.
Uiteindelijk roept de huidige hype een fundamentele vraag op die al langer boven de franchise hangt: kan Star Wars overleven zonder de constante drang naar uitbreiding van het universum? Of zal de toekomst voortaan rusten op een handvol werkelijk geliefde personages naar wie het publiek keer op keer wil kijken? De kleine Grogu is, zonder dat hij het zelf beseft, de ultieme lakmoesproef geworden. Als zelfs hij de franchise niet uit haar identiteitscrisis kan trekken, is het wellicht tijd om het verleden eindelijk los te laten en Star Wars een waardig einde te gunnen, in plaats van de reeks eindeloos te blijven rebooten.
