Documentaire 'The AI Doc' op Sundance 2026 verkent de toekomst van AI via een persoonlijk debat

Op het Sundance Film Festival van 2026 beleefde de documentaire "The AI Doc: Or How I Became an Apocaloptimist" haar veelbesproken wereldpremière. De film, die tot stand kwam met de medewerking van de getalenteerde makers achter de bekroonde producties "Everything Everywhere All at Once" and "Navalny", duikt diep in de verhitte discussies over de toekomst van kunstmatige intelligentie. In deze cinematografische analyse worden zowel het grenzeloze potentieel als de existentiële risico's van deze technologie onder de loep genomen. Centraal staat de persoonlijke bezorgdheid van mederegisseur Daniel Roher, wiens angst voor de snelle ontwikkeling van AI wordt versterkt door de aanstaande geboorte van zijn eerste kind, wat de film een kwetsbare en intieme ondertoon geeft.

Samen met Charlie Tyrell onderzoekt Roher de diverse mogelijkheden en de schaduwkanten van de razendsnel evoluerende AI-instrumenten, evenals de maatschappelijke prijs die we mogelijk betalen voor de implementatie ervan. De documentaire, die op 27 maart 2026 onder de vlag van Focus Features in de bioscopen wordt verwacht, maakt gebruik van een dynamische mix van interviews met experts, persoonlijke homevideo's en animaties om complexe concepten toegankelijk te maken. De film presenteert een breed scala aan perspectieven van vooraanstaande ondernemers en specialisten, waarbij de visies variëren van diepgaand pessimisme tot utopische toekomstbeelden.

Een van de meest opvallende deelnemers is Sam Altman, de CEO van OpenAI. Hij spreekt met een gereserveerd optimisme en verklaart dat hij geen angst koestert voor een wereld waarin AI dominant is, hoewel hij de verontrustende snelheid van de technologische vooruitgang erkent. Altman deelde een persoonlijke anekdote over hoe hij in de eerste weken van zijn vaderschap ChatGPT raadpleegde voor advies over babyverzorging. Hij voorspelt bovendien dat zijn kinderen, geboren in 2025, de kunstmatige intelligentie waarschijnlijk niet in puur intellect zullen overtreffen, maar juist meer kansen zullen krijgen dankzij de ondersteuning van deze krachtige tools.

Het spectrum aan meningen in de film wordt verder aangevuld door technologen die zich specifiek richten op de gevaren, zoals Tristan Harris, medeoprichter van het Center for Humane Technology. Harris trekt parallellen met de fouten die zijn gemaakt bij de opkomst van sociale media en hamert op de noodzaak om de voorspelbare gevaren van een ongecontroleerde AI-ontwikkeling proactief aan te pakken. Hij pleit voor een "smal pad" van verantwoordelijkheid. Tegelijkertijd belicht de documentaire de visie van accelerationisten, die in AI juist de ultieme oplossing zien voor mondiale vraagstukken, wat de enorme polarisatie in de huidige publieke dialoog treffend illustreert.

De documentaire "The AI Doc" concludeert dat de mensheid de komst van het AI-tijdperk niet kan stoppen, wat vraagt om onmiddellijke en gerichte aandacht van de wereldgemeenschap. Als richting voor de toekomst wordt het concept van "apocalyptisch optimisme" geïntroduceerd, een houding die gebaseerd is op internationale coördinatie, strikte transparantie bij bedrijven en de vastlegging van juridische aansprakelijkheid. Peng Xiao, de CEO van G42, benadrukt in de film dat de toekomst van intelligentie onlosmakelijk verbonden is met energiebronnen, waarbij hij stelt dat de kosten van intelligentie uiteindelijk gelijk zullen zijn aan de kosten van energie. De film eindigt met een dringende oproep aan het publiek om actief deel te nemen aan het vormgeven van deze toekomst die in feite al is begonnen.