IDrive CEO presenteert Selectie-Stiksel Model als alternatief voor kosmologische kaders

Op 14 januari 2026 onthulde Raghu Kulkarni, CEO van IDrive Inc. en onafhankelijk onderzoeker, in Los Angeles zijn Selection-Stitch Model (SSM). Dit raamwerk postuleert dat de ruimtetijd is opgebouwd uit discrete kwantuminformatie-eenheden, aangeduid als voxels, die de realiteit effectief aan elkaar 'stikken'. Kulkarni, wiens professionele achtergrond ligt in cloudopslag en die tevens bekend is als CEO van het in Californië gevestigde IDrive Inc., specialist in discrete meetkunde en kwantum-informatietheorie, presenteerde de SSM als een dynamische, opkomende structuur van kwantuminformatie, in tegenstelling tot de traditionele opvatting van ruimte als een leeg toneel.

Het SSM biedt een directe intellectuele uitdaging voor de opvattingen van Albert Einstein, die de onderliggende realiteit beschreef als gebaseerd op de natuur die 'met de dobbelstenen gooit'. Kulkarni's model keert dit om en suggereert dat de natuur de dobbelstenen heeft gegooid totdat Kwantummechanica als het enige levensvatbare raamwerk werd 'geselecteerd'. Het model introduceert de 'Steady-State Informational Miner', een concept dat het vacuüm beschrijft als actief bezig met het verwerken van kwantumfluctuaties om de kosmische structuur te laten groeien. De voorgestelde ruimtetijdvolume is een holografische manifestatie van effectieve verstrengelingsentropie, gegenereerd door de 'Stitch Operator' die informatie koppelt.

Een cruciaal aspect van de SSM is de poging om de langdurige Hubble Spanning op te lossen door middel van Lattice Pressure. Dit fenomeen ontstaat wanneer het kosmische rooster zijn maximale pakking bereikt, wat wordt geïdentificeerd als het 'Kissing Number' van 12, een concept uit de meetkunde dat het maximale aantal niet-overlappende eenheidssferen beschrijft die een centrale sfeer raken. Kulkarni beweert dat deze druk een expansieboost van 8,3% veroorzaakt, wat in overeenstemming is met observationele gegevens van 2026. Dit staat in contrast met eerdere metingen, zoals die van de DESI-samenwerking, die een H0-waarde van 68,53 ± 0,80 km/s/Mpc opleverde, wat een spanning van 3,4σ met andere vroege-universummetingen impliceert.

Verder poogt het SSM de waargenomen 5:1 verhouding tussen Donkere Materie en baryonen af te leiden uit de 3D-roostergeometrie. Volgens deze afleiding is gewone materie beperkt tot één ruimtelijke as van het rooster, terwijl energie die gevangen zit in de vijf andere ruimtelijke assen zich manifesteert als Donkere Materie. Dit biedt een geometrische verklaring voor een verhouding die algemeen wordt waargenomen in grootschalige kosmische structuren.

De theorie daagt ook de beschrijving van Stephen Hawking van zwarte gaten uit, waarbij de SSM 'Bulk Un-Stitching' voorstelt in plaats van Hawkingstraling voor de informatie-resolutie. Het 'Bulk Un-Stitching' mechanisme impliceert een fysieke verwijdering van informatie uit het inwendige volume van het zwarte gat, wat leidt tot Versnelde Verdamping. Kulkarni stelt dat deze verdampingstheorie de reden is waarom NASA's BlackCAT-telescoop in 2026 geen 'Primordiale Zwarte Gaten' heeft gedetecteerd. De BlackCAT-telescoop, een 6U CubeSat, werd op 11 januari 2026 gelanceerd door NASA en Penn State om hoogenergetische astronomische gebeurtenissen waar te nemen.

De SSM wordt ondersteund door drie technische voorpublicaties, waaronder een die de eenwording van Algemene Relativiteit met Kwantummechanica via het model beschrijft. De presentatie in Los Angeles op 14 januari 2026 markeert een theoretische stap die de fundamentele aannames over de aard van de ruimtetijd en de kosmische samenstelling direct ter discussie stelt.