Anomalieën in de Schumann-resonantie: een voorbode van aardbevingen of een kunstmatig signaal?

In de wereld van de geofysica doen zich soms verschijnselen voor die zowel wetenschappers als het grote publiek in hun greep houden. Sinds 17 januari 2026 registreert de monitoring van de Schumann-resonantie ongebruikelijke schommelingen die tot op de dag van vandaag voortduren. Deze anomalieën zijn het onderwerp van verhitte discussies in wetenschappelijke kringen en op het platform X, waar de bekende geofysicus Stefan Burns regelmatig updates deelt over de situatie.

De Schumann-resonantie staat bekend als de natuurlijke elektromagnetische hartslag van onze planeet. Het gaat om trillingen in de holte tussen het aardoppervlak en de ionosfeer, die worden gevoed door de miljoenen bliksemontladingen die dagelijks plaatsvinden. De basisfrequentie ligt rond de 7,83 Hz, met incidentele pieken door weersomstandigheden of zonneactiviteit. Echter, sinds 17 januari worden er krachtige signalen waargenomen op niet-resonante frequenties die urenlang aanhouden en geleidelijk in intensiteit afnemen.

Stefan Burns bracht op 17 januari voor het eerst verslag uit van deze afwijkingen. Hij suggereerde dat de versterking van de signalen zou kunnen wijzen op een naderende zware aardbeving. Tegen 22:43 uur die dag hield de anomalie al zestien uur aan, waarbij de frequentie met 1 Hz was gedaald. Burns bestempelde dit gedrag als uiterst ongebruikelijk. Een mogelijke verklaring hiervoor is het piëzo-elektrisch effect in de aardkorst, waarbij mechanische spanning in gesteenten elektromagnetische impulsen genereert vlak voordat een breuk optreedt.

Op 18 januari nam de ernst van de situatie toe toen de duur van het fenomeen de 24 uur bereikte en de frequentie met maar liefst 4 Hz daalde. Dergelijke waarden vallen buiten het bereik van typische oorzaken zoals zonnevlammen of onweersbuien. Burns begon verschillende scenario's te overwegen, variërend van signalen die voorafgaan aan een aardbeving tot de invloed van planetaire uitlijningen of zelfs bewuste frequentiemanipulatie.

Tegen 14:42 uur op diezelfde dag, toen de anomalie al 34 uur voortduurde, uitte de geofysicus zijn vermoedens over een mogelijke kunstmatige oorsprong. Op basis van de specifieke kenmerken van de signalen begon hij te twijfelen aan een puur natuurlijk proces. Hij stelde de prangende vraag: als deze signalen inderdaad kunstmatig worden opgewekt, wat is daar dan het doel van? Deze speculatie zorgde voor een golf van reacties op sociale media.

In de reacties op X delen gebruikers hun persoonlijke ervaringen die zij koppelen aan deze elektromagnetische schommelingen. Er wordt melding gemaakt van symptomen zoals hoofdpijn, slapeloosheid en duizeligheid. Een gebruiker merkte op dat hij tijdens het controleren van zijn kippen plotselinge hevige duizeligheid ervoer. Terwijl sommigen theorieën opperen over ondergrondse beschavingen of het ontwaken van kosmische krachten, manen experts tot voorzichtigheid. Zij benadrukken dat anomalieën niet altijd tot rampen leiden en dat veel aardbevingen zonder enige waarschuwing vooraf plaatsvinden.

Geofysici wijzen erop dat de Schumann-resonantie een spiegel kan zijn van wereldwijde veranderingen, maar dat voorspellingen op basis hiervan vaak onbetrouwbaar blijken. Toch zijn er in het verleden correlaties gezien, zoals bij de aardbeving met een kracht van 8,8 in Kamtsjatka in juli 2025 of de overstromingen op Sumatra in november 2025. De hypothese van kunstmatige tussenkomst door ionosferische verhitters, zoals HAARP, blijft vooralsnog een theorie zonder harde bewijzen.

De signalen blijven zich ontwikkelen zonder dat er direct catastrofale gevolgen zijn opgetreden. Dit benadrukt de complexe wisselwerking tussen de atmosfeer, de ionosfeer en het binnenste van de aarde. Mocht de activiteit weer afnemen, dan zullen deze gebeurtenissen waarschijnlijk als een mysterie de boeken in gaan. Mocht er echter een grotere gebeurtenis volgen, dan kunnen deze data cruciaal zijn voor ons begrip van de geodynamica van onze planeet.