Het fenomeen van de «T.A.C.O. trade»: Waarom wereldwijde investeerders hun angst voor handelsoorlogen verliezen en terugkeren naar China

De mondiale financiële markten ondergaan een opmerkelijke verschuiving waarbij kapitaal in hoog tempo terugvloeit naar Chinese activa. Deze beweging wordt gedreven door een fundamentele verandering in de perceptie van geopolitieke risico's en de economische strategie van Peking.

• Het nieuwe narratief van Wall Street: De afkorting T.A.C.O. («Trump Always Chickens Out») is de belangrijkste motor geworden voor de terugkeer van kapitaal naar risicovolle activa. Beleggers gokken erop dat de dreiging met harde Amerikaanse handelstarieven niet volledig zal worden uitgevoerd uit angst voor een crash van de Amerikaanse beursindices.
• De Chinese rally: Ondanks de complexe geopolitiek beleeft de Chinese aandelenmarkt een krachtige instroom van middelen, dankzij agressieve monetaire stimulering door de autoriteiten en de extreem lage waarderingen van beursgenoteerde bedrijven.
• De inzet van miljardairs: De grootste hedgefondsen ter wereld kopen op agressieve wijze Chinese aandelen op, waarbij zij hun focus verleggen van de oververhitte Amerikaanse markt naar de ondergewaardeerde techreuzen in Azië.

Wereldwijd kapitaal is begonnen de harde retoriek van de Verenigde Staten over handelstarieven openlijk te negeren, wat heeft geleid tot een onverwachte rally van Chinese effecten. De katalysator voor deze verschuiving is het fenomeen dat in financiële kringen de ironische naam «T.A.C.O. trade» heeft gekregen, wat staat voor «Trump Always Chickens Out» (Trump krabbelt altijd terug). De logica van institutionele beleggers is strikt pragmatisch: elke agressieve verhoging van invoerrechten tegen China veroorzaakt onmiddellijk paniek en een correctie op de Amerikaanse aandelenmarkt.

Het Witte Huis, dat de groei van de beursindices historisch gezien gebruikt als een graadmeter voor het eigen politieke succes, ziet zich hierdoor vaak gedwongen om de retoriek snel te matigen om een instorting te voorkomen. Handelaren die dit mechanisme begrijpen, dumpen hun Chinese activa niet langer bij nieuws over handelsoorlogen. Integendeel, zij gebruiken koersdalingen juist als een strategisch moment om hun posities in de regio verder uit te breiden.

Tegen deze achtergrond vertoont de Chinese aandelenmarkt een indrukwekkende fundamentele veerkracht. Nadat Peking een ongekend pakket stimuleringsmaatregelen lanceerde — waaronder agressieve renteverlagingen, grootschalige liquiditeitsinjecties en directe kredietverlening aan de bedrijfssector voor de inkoop van eigen aandelen — is er een massale herbalancering van wereldwijde portefeuilles op gang gekomen.

David Tepper, de miljardair en oprichter van het hedgefonds Appaloosa Management, is het meest prominente gezicht van deze nieuwe trend geworden. In zijn commentaar op de monetaire koerswijziging van de People's Bank of China stak hij zijn enthousiasme niet onder stoelen of banken. Hij gaf aan dat de omvang van de Chinese interventie alle verwachtingen heeft overtroffen.

«Ik dacht dat de acties van de Fed zouden leiden tot een versoepeling van het beleid in China, maar ik wist niet dat ze het zware geschut zouden inzetten zoals ze dat hebben gedaan», verklaarde David Tepper in een interview met de televisiezender CNBC. De investeerder benadrukte dat Chinese bedrijven worden verhandeld tegen koers-winstverhoudingen (P/E) in de enkele cijfers, terwijl ze toch groeicijfers met dubbele cijfers laten zien. Volgens gegevens van Markets Insider verklaarde hij bereid te zijn om «alles» te kopen, variërend van ETF's tot futures.

Recente marktrapporten tonen aan dat het fonds van Tepper het aandeel van Chinese activa, zoals Alibaba, JD.com en Baidu, inmiddels heeft verhoogd tot bijna 40% van de totale portefeuille. Dit onderstreept het vertrouwen van grote spelers in het herstelpotentieel van de Chinese techsector, die lange tijd onder druk stond door zowel binnenlandse regelgeving als externe handelsspanningen.

De paradox van de huidige situatie is dat de dreiging van een grootschalige handelsoorlog niet langer als een korting in de prijzen wordt verwerkt. Valutamarkten en aandelenkoersen laten duidelijk zien dat beleggers de interne macro-economische stimulering van Peking en de relatieve goedkoopte van de activa als veel zwaardere factoren wegen dan externe tariefschokken. Het fenomeen van de T.A.C.O. trade bewijst dat de premie voor geopolitieke risico's in de richting van China snel afneemt en plaatsmaakt voor kille, mathematische berekeningen.