Zwitserse skigebieden wapenen zich tegen klimaatverandering met energiezuinige sneeuwkanonnen

De escalerende klimaatcrisis vormt een directe bedreiging voor de toekomst van het wintertoerisme in de Alpen, met name in Zwitserland, waar een groeiend tekort aan natuurlijke sneeuwval wordt geconstateerd. Deze zorgwekkende ontwikkeling dwingt skigebieden, vooral de gebieden op lage en middelgrote hoogten, om steeds vaker terug te vallen op de productie van kunstsneeuw, een proces dat van oudsher zeer energie-intensief is. Volgens recente gegevens van de Vereniging van Zwitserse Kabelbanen hebben exploitanten in het afgelopen decennium gemiddeld 6,8 van de 10 winters met sneeuwgarantie geregistreerd. Er is echter een duidelijke kloof zichtbaar: grotere resorts met een jaaromzet van meer dan vijf miljoen frank rapporteerden een aanzienlijk gunstiger cijfer van 8,5 op 10, terwijl kleinere skigebieden bleven steken op een gemiddelde van 6,2 jaar.

Aangezien de opwarming in Zwitserland bijna twee keer zo snel verloopt als het wereldwijde gemiddelde, is een technologische modernisering op het gebied van sneeuwproductie essentieel geworden voor de overleving van de sector. De Zwitserse fabrikant Bächler, die al sinds 1999 gespecialiseerd is in de ontwikkeling van energie-efficiënte sneeuwkanonnen, biedt innovatieve oplossingen zoals de SnoTek-serie sneeuwlansen. De nieuwste modellen van Bächler laten een spectaculaire vermindering van het hulpbronnenverbruik zien; ze verbruiken slechts 150 liter perslucht per minuut. Dit is een enorme verbetering ten opzichte van de technologie uit het midden van de jaren 80, toen sneeuwkanonnen nog 2900 liter perslucht per minuut nodig hadden. Bächler Top Track AG richt zich hierbij specifiek op het optimaliseren van prestaties en kwaliteit, waardoor hun klanten een cruciaal concurrentievoordeel behalen in een veranderende markt.

De meest efficiënte sneeuwproductie vindt plaats bij een natteboltemperatuur tussen de -2,5°C en -6°C, wat aantoont hoe sterk deze technologie nog steeds afhankelijk is van specifieke weersomstandigheden. Desondanks beschouwt de industrie deze technologische investeringen als een noodzakelijke voorwaarde voor het voortbestaan op de lange termijn. Strategische hulpmiddelen zoals de "Snow Compass" worden ingezet om op basis van wetenschappelijke data de planning te optimaliseren. Interessant is dat de principes van kunstmatige sneeuwvorming ook buiten de skipistes worden getest voor ecologische doeleinden. Op de Morteratsch-gletsjer wordt kunstsneeuw gebruikt om het smeltproces te vertragen door de albedo (het reflectievermogen) van het oppervlak te vergroten. Onderzoek wijst uit dat het aanbrengen van kunstsneeuw de toekomst van de gletsjer over decennia kan beïnvloeden, al duurt het ongeveer 10 jaar voordat de effecten werkelijk zichtbaar worden.

Prognoses voorspellen dat de nulgradengrens in Zwitserland tegen het jaar 2050 met nog eens 300 meter zal stijgen, waardoor skigebieden tot een hoogte van 1500 meter uiterst kwetsbaar worden door toenemende regenval in plaats van sneeuw. Als reactie hierop implementeren resorts integrale duurzaamheidsstrategieën. Het resort Corviglia-St. Moritz bouwt momenteel een tweede hooggelegen waterreservoir, het Naturspeichersee Nair Pitschen. Samen met het bestaande Lej Alv-reservoir, dat een capaciteit heeft van 400.000 m³, zal dit het elektriciteitsverbruik met 1 GWh per jaar verminderen — ongeveer 10% van het totale verbruik van het resort — door gebruik te maken van zwaartekracht in plaats van het oppompen van water uit het dal. Andere voorbeelden van deze transitie zijn de liften in Engelberg die volledig op waterkracht draaien, en de ambitie van Flims Laax Falera om de eerste zelfvoorzienende Alpenbestemming te worden via het Greenstyle-initiatief. Deze maatregelen onderstrepen dat de toekomst van de wintersport een veelzijdige aanpak vereist, waarbij technische innovatie hand in hand gaat met een fundamentele herziening van de bedrijfsvoering.