Ölüm Vadisi, Olağandışı Sonbahar ve Kış Yağışlarının Ardından 'Süper Çiçeklenme' Eşiğinde

Ölüm Vadisi Ulusal Parkı, şu günlerde doğanın nadir sunduğu büyüleyici bir dönüşüme ev sahipliği yapıyor. Bölge, 2016 yılından bu yana tanık olunan en kapsamlı ve görkemli çiçek açma sürecine girerek, doğaseverlerin heyecanla beklediği 'süper çiçeklenme' (superbloom) statüsüne adım adım yaklaşıyor. Bu olağanüstü botanik olayın temel tetikleyicisi, parkın Kasım ayı ile Ocak ayının ilk haftaları arasında yaklaşık 2,5 inç yağış almasıdır. Yıllık ortalama toplam yağış miktarının normal şartlarda 2 inç sınırının altında kaldığı bu aşırı kurak coğrafyada, kaydedilen bu miktar mevsimsel normların çok üzerine çıkarak toprağı canlandırmıştır.

Çölün bu geçici çiçeklerinin filizlenmesi, ani ve şiddetli sağanaklardan ziyade, tohumların nemi yavaşça emmesine olanak tanıyan düzenli ve yumuşak yağış serilerine bağlıdır. Ulusal Park Servisi tarafından onaylanan takvimlere göre, alçak rakımlı bölgelerdeki mevcut çiçeklenmenin Mart ayının ortalarından sonlarına kadar devam etmesi bekleniyor. Daha yüksek rakımlı bölgelerde ise bu doğal gösterinin Nisan ayında doruk noktasına ulaşacağı ve Haziran ayına kadar sarkacağı öngörülüyor. Böylesine canlı bir manzaranın oluşması için, tohumların üzerindeki koruyucu tabakayı temizleyecek en az yarım inçlik bir yağmur fırtınasının ardından, kış ve bahar ayları boyunca dengeli aralıklarla yağışın sürmesi gerekmektedir.

Geçmişte 2005 ve 1998 yıllarında görülen süper çiçeklenme dönemleri de, Güneybatı Çölü'ne ortalamanın üzerinde yağış taşıyan El Niño hava sistemleriyle ilişkili benzer ideal modellerden beslenmişti. Şu anda vadinin geçici renk değişimine katkı sağlayan geniş bitki yelpazesi içinde, parlak sarı tonlarıyla 'Çöl Altını' (Geraea canescens) en baskın tür olarak öne çıkıyor. Kuzey Amerika'nın en kurak bölgesi olarak tescillenen ve normalde yıllık ortalama sadece 2,36 inç yağış alan Ölüm Vadisi için mevcut toprak doygunluğu, bu durumun ne kadar istisnai ve nadir bir doğa olayı olduğunun altını çiziyor.

Parkın vekil müdür yardımcısı Abby Wines, bu doğa olayının önemine dikkat çekerken, çiçeklenmenin geçmişteki en büyük süper çiçeklenmelerin ölçeğine tam olarak ulaşamayabileceğini ifade etti. Bununla birlikte Wines, Furnace Creek ve Badwater Havzası'nın alt kısımları gibi belirli bölgelerin 'yerel süper çiçeklenme' olarak tanımlanabileceğini belirtti. Görsel bir şölen sunmanın ötesinde, bu kitlesel çiçeklenme dönemleri arılar, kelebekler ve güveler gibi çok sayıda tozlaştırıcıyı bölgeye çekerek ekosistemin devamlılığı için hayati bir işlev görüyor. 2016 yılındaki benzer bir olayı da fotoğraflayan Elliot McGucken, çölün kavurucu sıcaklarının hızla geri döneceğini ve bu nedenle çiçeklerin zirve yaptığı dönemin oldukça dar bir zaman dilimini kapsadığını hatırlatıyor.

Ziyaretçilerin bu hassas ekosistemi korumaları için Ulusal Park Servisi, toprağın sıkışmasını önlemek amacıyla mutlaka belirlenmiş yürüyüş yollarında kalınması gerektiğini vurguluyor. Toprak sıkışması, gelecekteki bitki nesillerinin su emilimini engelleyebilecek ciddi bir tehdit oluşturuyor. Ayrıca, mevcut yoğun yağışlı dönem, Badwater Havzası'nda nadir görülen bir başka fenomen olan Manly Gölü'nün (Lake Manly) geçici olarak yeniden oluşmasına da yol açtı. Bu durum, bölgedeki kuraklığın ne denli derin olduğunu ve suyun bu coğrafyadaki dönüştürücü gücünü bir kez daha gözler önüne seriyor.