Wielka Brytania wybiera inżyniera dźwięku: Look Mum No Computer jedzie do Wiednia na Eurowizję 2026

17 lutego brytyjski nadawca publiczny BBC oficjalnie ogłosił nazwisko artysty, który będzie reprezentował Wielką Brytanię podczas nadchodzącego Konkursu Piosenki Eurowizji w 2026 roku.

Wybór ten jest sporym zaskoczeniem dla fanów tradycyjnego brzmienia, ponieważ tym razem nie postawiono na typową gwiazdę popu znaną z komercyjnych formatów radiowych.

Reprezentantem kraju został Look Mum No Computer – unikalny projekt muzyczny Sama Battle’a, utalentowanego muzyka i inżyniera, który słynie z budowania instrumentów z zabytkowej elektroniki i starych zabawek.

Oficjalne potwierdzenie tej decyzji wybrzmiało na antenie BBC Radio 2 w trakcie popularnego programu The Scott Mills Breakfast Show, co natychmiast wywołało falę dyskusji w mediach.

Decyzja ta jest wynikiem wewnętrznego procesu selekcji przeprowadzonego przez BBC, a głównym wektorem przy wyborze kandydata była tym razem bezkompromisowa oryginalność muzyczna.

Można śmiało stwierdzić, że takie podejście stanowi niezwykle silną i odważną deklarację artystyczną ze strony brytyjskiego nadawcy.

Sam Battle zdobył światową rozpoznawalność dzięki swoim niezwykłym konstrukcjom, wśród których wyróżniają się szczególnie innowacyjne projekty:

• potężne organy zbudowane z setek interaktywnych zabawek typu Furby,
• unikalny syntezator wkomponowany w konstrukcję kultowego roweru Raleigh Chopper,
• monumentalne ściany modularne stworzone na bazie własnoręcznie zaprojektowanych schematów,
• zaawansowane systemy muzyczne wykorzystujące konsole Gameboy jako źródło dźwięku.

Artysta skrupulatnie dokumentuje cały proces budowy swoich maszyn na platformie YouTube, przekształcając żmudne lutowanie i projektowanie elektroniki w fascynujące oświadczenie kulturowe.

W jego twórczości kluczowy jest nie tylko finalny efekt dźwiękowy, ale przede wszystkim sam fizyczny akt tworzenia i eksperymentowania z materią.

W ostatnich latach Wielka Brytania intensywnie poszukiwała balansu między radiową przystępnością a spektakularnym efektem scenicznym, który przyciągnie uwagę widzów.

Wybór Look Mum No Computer to zdecydowany krok w stronę autorskiego ryzyka, który oddala brytyjską propozycję od bezpiecznych, sprawdzonych schematów.

Z pewnością nie jest to oczywista stawka w konkursie takim jak Eurowizja, gdzie często dominują proste i przewidywalne kompozycje.

I właśnie ten brak oczywistości sprawia, że nadchodzący występ w Wiedniu zapowiada się jako jedno z najciekawszych wydarzeń całego konkursu.

• Muzyka jako żywy konstruktor: dźwięk będzie powstawał i ewoluował na oczach zgromadzonej publiczności.
• Zamiast tradycyjnych wizualizacji, tłem dla artysty staną się skomplikowane, świecące układy elektroniczne.
• Całość zostanie oparta na surowym rytmie, wynikającym z mechanicznej pulsacji autorskich maszyn.

Konkursowa piosenka nie została jeszcze oficjalnie zaprezentowana, co tylko podsyca atmosferę wyczekiwania i rodzi liczne spekulacje na temat jej ostatecznego brzmienia.

Warto zastanowić się, co to konkretne wydarzenie wnosi do współczesnego brzmienia planety i jak wpływa na globalną kulturę muzyczną.

Kiedy tak duża narodowa korporacja nadawcza decyduje się na wybór artysty eksperymentalnego, realnie rozszerza dopuszczalne granice współczesnego mainstreamu.

Oznacza to, że to, co niestandardowe i awangardowe, przestaje być postrzegane jako marginalne i może stanąć w samym centrum światowej sceny.

W tym sensie wybór Sama Battle’a dodał do brzmienia planety przede wszystkim nową dawkę artystycznej odwagi.

Jest to odwaga, by brzmieć zupełnie inaczej, odwaga, by nie spełniać narzuconych oczekiwań, oraz odwaga, by być procesem, a nie tylko gotowym produktem.