Paris Hilton przeszła sepsę i pilną trombektomię na początku 2026 roku

Na początku 2026 roku celebrytka Paris Hilton zmagała się z serią poważnych problemów zdrowotnych, które wymagały długotrwałej hospitalizacji oraz interwencji chirurgicznej. W marcu 2026 roku Hilton spędziła 21 dni w szpitalu, walcząc z sepsą. Według jej własnych słów stan septyczny został wywołany perforacją wrzodu żołądka, do której miało dojść w wyniku przyjmowania silnych leków przeciwgrypowych na pusty żołądek.

Krótko po wypisaniu ze szpitala po przebytej sepsie, na początku kwietnia 2026 roku, Hilton ponownie trafiła pod opiekę lekarzy z diagnozą masywnej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) w prawej nodze. Badanie medyczne wykazało całkowicie okluzyjny zakrzep, rozciągający się od pachwiny aż do mięśnia łydki. Stan ten wymagał natychmiastowego zabiegu chirurgicznego – trombektomii – mającego na celu usunięcie groźnego zatoru w naczyniu krwionośnym.

ZŻG stanowi główny czynnik ryzyka wystąpienia zatorowości płucnej, co bezpośrednio zagraża życiu pacjenta. Paris wyraziła ulgę, że zakrzep został usunięty, zanim zdążył przedostać się do układu płucnego lub serca. Po udanej operacji 48-letnia blogerka, która swoją karierę w kronikach towarzyskich rozpoczęła od założenia strony internetowej w 2004 roku, podjęła powolną rehabilitację przy pomocy chodzika, wyrażając wdzięczność za ocalenie przed podwójnym zagrożeniem medycznym.

Przypadek sepsy u celebrytki zwrócił uwagę na zagrożenia płynące z tego stanu, szczególnie w kontekście aktualizacji międzynarodowych wytycznych klinicznych Surviving Sepsis Campaign (SSC) z 2026 roku. Te zaktualizowane wytyczne, opracowane przez grupę 69 ekspertów z 23 krajów, obejmują 129 zaleceń i kładą nacisk na kluczowe znaczenie czasu rozpoczęcia antybiotykoterapii – nie później niż godzinę od wystąpienia wstrząsu. Ponadto nowe protokoły z 2026 roku promują stosowanie zbilansowanych krystaloidów, takich jak mleczan Ringera, w płynoterapii zamiast 0,9% roztworu NaCl.

Interwencja chirurgiczna polegająca na usunięciu zakrzepu, przeprowadzona przez chirurga naczyniowego, miała na celu przywrócenie drożności żyły. Mimo że rekonwalescencja po trombektomii wiązała się z silnym bólem, Paris wykazała ogromną determinację, by znów zacząć chodzić. Choć leczenie ZŻG często ogranicza się do terapii przeciwkrzepliwej, w przypadkach masywnej okluzji – takich jak u Hilton – operacyjne usunięcie skrzepliny pozostaje niezbędne, aby zapobiec katastrofalnym skutkom.