„Sentimental Value” przechodzi do historii: Pierwszy Oscar dla Norwegii w kategorii najlepszy film międzynarodowy

Podczas 98. ceremonii wręczenia Nagród Akademii, która odbyła się 15 marca 2026 roku, norweska kinematografia świętowała swój najbardziej spektakularny triumf w historii. Film „Sentimental Value” (znany w Norwegii pod tytułem „Affeksjonsverdi”) w reżyserii Joachima Triera zdobył prestiżową statuetkę w kategorii najlepszy pełnometrażowy film międzynarodowy. Jest to wydarzenie bez precedensu, stanowiące kamień milowy dla tamtejszego przemysłu filmowego, który do tej pory cieszył się uznaniem Akademii wyłącznie w kategoriach dokumentalnych.

Sukces ten nie był jednak dziełem przypadku, lecz zwieńczeniem pasma sukcesów, które rozpoczęło się od zdobycia Grand Prix na Festiwalu Filmowym w Cannes w maju 2025 roku. Podczas oscarowej nocy dzieło Triera ubiegało się o nagrody w dziewięciu kategoriach, w tym o te najważniejsze: dla najlepszego filmu oraz za najlepszy scenariusz oryginalny. Warto przypomnieć, że Norwegia na swoją pierwszą wygraną w tej kategorii czekała od 1957 roku, kiedy to nominację otrzymał film „Dziewięć żyć”. Od tamtego czasu kraj ten był nominowany siedmiokrotnie, lecz dopiero teraz udało się przełamać tę długoletnią passę.

Reżyser Joachim Trier, który przygotował scenariusz we współpracy z Eskilem Vogtem, w swoim emocjonalnym przemówieniu zwrócił uwagę na uniwersalność poruszanych w filmie tematów. Produkcja analizuje skomplikowaną naturę relacji międzyludzkich, skupiając się na motywie rodzicielskiego rozczarowania oraz potrzebie postrzegania rodziców jako niezależnych jednostek z własną historią. Trier podkreślił również ogromny sukces komercyjny obrazu, który przy budżecie produkcyjnym wynoszącym 7,8 miliona dolarów, zdołał wygenerować w światowym box office przychód na poziomie 22 milionów dolarów.

W trakcie gali reżyser wygłosił również ważne przesłanie społeczne, cytując amerykańskiego pisarza Jamesa Baldwina. Przypomniał on, że „wszyscy dorośli ponoszą odpowiedzialność za wszystkie dzieci”, co stanowiło bezpośredni apel do sumienia opinii publicznej. Trier wezwał do tego, by nie udzielać poparcia politykom, którzy w swoich działaniach ignorują tę fundamentalną zasadę moralną, co spotkało się z dużym uznaniem zgromadzonej w Dolby Theatre publiczności.

Wybitna obsada aktorska znacząco przyczyniła się do sukcesu filmu. W roli głównej, jako zdystansowany reżyser Gustav, wystąpił Stellan Skarsgård, któremu partnerowały Renate Reinsve oraz Inga Ibsdotter Lilleaas wcielające się w role jego córek. W filmie pojawiła się również Elle Fanning. Produkcja ta jest owocem międzynarodowej współpracy Norwegii, Francji, Danii oraz Niemiec, zrealizowaną przy wsparciu funduszu Eurimages. Przed oscarowym triumfem film zdobył liczne wyróżnienia, w tym nagrody Europejskiej Akademii Filmowej oraz Złoty Glob dla Stellana Skarsgårda.

Konkurencja w kategorii najlepszy film międzynarodowy podczas 98. edycji Oscarów była wyjątkowo silna. Norweski kandydat musiał zmierzyć się z takimi dziełami jak „To był tylko przypadek” Jafara Panahiego, który wcześniej zdobył Złotą Palmę w Cannes w 2025 roku, „Głos Hind Rajab” w reżyserii Kaouther Ben Hania oraz brazylijski „Tajny agent”, nominowany także w kategorii głównej dla najlepszego filmu. Ostatecznie to jednak wizja Triera przekonała członków Akademii, którzy wybierali spośród 92 zgłoszonych produkcji, ustanawiając tym samym nowy szczyt w historii norweskiego kina.