Antyrekord dekady: wysokobudżetowy remake „Wojny światów” zdominował rozdanie Złotych Malin 2026

Podczas 46. ceremonii wręczenia Złotych Malin, która odbyła się 14 marca 2026 roku, świat filmu skierował oczy na produkcję, która zapisała się w historii kina w sposób, jakiego twórcy z pewnością woleliby uniknąć. Film „Wojna światów” (War of the Worlds, 2025) stał się absolutnym „triumfatorem” tej nocy, zdobywając miano najgorszej produkcji minionego roku. Choć wstępne doniesienia sugerowały jeszcze większą liczbę statuetek, ostateczny wynik i tak budzi ogromne emocje w branży rozrywkowej, stanowiąc swoisty precedens dla wysokobudżetowych projektów.

Produkcja ta zdominowała galę, zdobywając łącznie 5 antynagród, co stanowi jeden z najbardziej wyrazistych wyników w ostatnich latach. Mimo że w niektórych nagłówkach prasowych pojawiały się błędne informacje o 8 statuetkach, oficjalne dane potwierdzają pięć zwycięstw na sześć otrzymanych nominacji. Taka skuteczność w zdobywaniu „Malin” sprawiła, że rok 2026 zostanie zapamiętany jako czas bezprecedensowej dominacji tego konkretnego tytułu w kategoriach negatywnych, co wielu ekspertów określa mianem „antyrekordu” dekady.

Lista kategorii, w których film nie miał sobie równych, jest długa i obejmuje najważniejsze aspekty rzemiosła filmowego. „Wojna światów” została oficjalnie uznana za Najgorszy film roku, a Rich Lee otrzymał tytuł Najgorszego reżysera. W kategorii Najgorszy aktor bezkonkurencyjny okazał się Ice Cube (Ajs Kjub). Dodatkowo kapituła przyznała produkcji nagrody za Najgorszy scenariusz oraz w kategorii Najgorszy remake, sequel lub plagiat (Worst Remake, Rip-off or Sequel), co dopełniło obrazu artystycznej porażki.

Film z 2025 roku to nowoczesna interpretacja klasycznego dzieła Herberta George’a Wellsa, zrealizowana w specyficznym formacie „screenlife”. Cała akcja prezentowana jest widzowi niemal wyłącznie za pośrednictwem ekranów komputerowych, monitorów oraz kamer monitoringu, co miało nadać całości klaustrofobicznego i realistycznego charakteru. Za produkcję odpowiadał między innymi Timur Bekmambetov, który jest powszechnie uznawany za pioniera tego formatu, mając na koncie takie tytuły jak „Cybernatural” (Unfriended) czy „Profil” (Profile).

Fabuła koncentruje się na postaci granej przez Ice Cube’a – pracownika rządowej służby monitoringu i śledzenia. Główny bohater stara się powstrzymać inwazję istot pozaziemskich i uratować ludzkość przed zagładą, praktycznie nie odrywając się od swojego biurka i operując jedynie dostępnymi systemami cyfrowymi. Ten nietypowy koncept, choć w założeniu nowatorski, stał się jednym z głównych punktów krytyki, gdyż zdaniem wielu widzów odebrał opowieści dynamikę i epicki rozmach, do którego przyzwyczaiły nas poprzednie ekranizacje tej historii.

Reakcje krytyków oraz szerokiej publiczności po premierze były bezlitosne. Filmowi zarzucono przede wszystkim rażąco słaby scenariusz, mało przekonującą grę aktorską oraz kontrowersyjny pomysł realizacyjny, który w opinii wielu „zniszczył” dziedzictwo literackiego oryginału. Widzowie nie zostawili na produkcji suchej nitki, wytykając jej brak logiki, dziwną strukturę narracyjną i zmarnowany potencjał wysokobudżetowego projektu, który w teorii miał być świeżym spojrzeniem na klasykę science-fiction.

Mimo druzgocących recenzji, „Wojna światów” zyskała status tak zwanego „hate-watch classic”. Jest to określenie dla filmów, które są tak złe, że ich oglądanie sprawia specyficzną przyjemność wynikającą z absurdu i nagromadzenia błędów realizatorskich. Choć 46. ceremonia Złotych Malin przypieczętowała jego porażkę artystyczną, paradoksalnie zapewniła mu również trwałe miejsce w popkulturze jako przykładu spektakularnego niepowodzenia, o którym ze względu na jego skalę będzie się dyskutować jeszcze przez długi czas.