Góra Marapi pozostaje w stanie ostrzegawczym po krótkiej erupcji w lutym 2026 roku

W czwartek rano, 5 lutego 2026 roku, góra Marapi, złożony stratowulkan położony na Sumatrze Zachodniej w Indonezji, stała się sceną gwałtownego, choć krótkotrwałego zjawiska sejsmicznego. Erupcja rozpoczęła się dokładnie o godzinie 11:27 czasu zachodnioindonezyjskiego (WIB) i trwała zaledwie około 25 sekund. Aparatura monitorująca zarejestrowała w tym czasie maksymalną amplitudę drgań na poziomie 25,9 milimetra. Ze względu na gęste zachmurzenie spowijające szczyt wznoszący się na wysokość 2 891 metrów n.p.m., służby nie były w stanie precyzyjnie określić wysokości kolumny popiołu wyrzuconej do atmosfery.

W odpowiedzi na odnotowaną aktywność, Centrum Wulkanologii i Łagodzenia Zagrożeń Geologicznych (PVMBG) potwierdziło utrzymanie dla góry Marapi drugiego poziomu alarmowego. Status ten, określany w krajowej czterostopniowej skali jako „Waspada” (Ostrzeżenie), wiąże się z bezwzględnym zakazem przebywania oraz prowadzenia jakiejkolwiek działalności w promieniu 3 kilometrów od krateru Kawah Verbeek, będącego aktywnym centrum wulkanu. Poziom II sygnalizuje umiarkowany niepokój sejsmiczny, sugerujący możliwość wzrostu aktywności, przy jednoczesnym założeniu, że życie codzienne poza wyznaczoną strefą zagrożenia może toczyć się normalnym trybem.

Eksperci z PVMBG skierowali również kluczowe zalecenia do społeczności zamieszkujących tereny w dolinach rzek, apelując o zachowanie szczególnej czujności wobec ryzyka wystąpienia potoków zimnej lawy, znanych jako lahar. Zagrożenie to jest potęgowane przez trwającą na Sumatrze Zachodniej porę deszczową, podczas której intensywne opady mogą mobilizować materiał wulkaniczny zalegający na zboczach aktywnych szczytów, takich jak Marapi, Tandikat, Talang czy Kerinci. Tragiczna historia regionu przypomina o skali tego niebezpieczeństwa – 11 maja 2024 roku lahar wywołany ulewami doprowadził do śmierci ponad 60 osób.

Dane z monitoringu sejsmicznego zebrane 5 lutego 2026 roku dostarczyły solidnych podstaw do utrzymania obecnego stopnia alarmowego. W analizowanym okresie odnotowano jedno trzęsienie ziemi związane z emisją, jeden płytki wstrząs wulkaniczny oraz dwa głębokie wstrząsy wulkaniczne, co wskazuje na obecność magmy relatywnie blisko powierzchni. Sytuację komplikują prognozy Indonezyjskiej Agencji Meteorologii, Klimatologii i Geofizyki (BMKG), według których Sumatra Zachodnia będzie zmagać się z opadami o różnym natężeniu – od niskiego do wysokiego – aż do końca lutego 2026 roku, co czyni ostrzeżenia przed laharami niezwykle aktualnymi.

Lokalne władze koncentrują się obecnie na intensywnym monitoringu i działaniach mitygacyjnych, promując systemy wczesnego ostrzegania przed powodziami błotnymi oparte na zaangażowaniu lokalnych społeczności. Zgodnie z procedurami PVMBG dla poziomu II, mieszkańcy terenów nadrzecznych biorących swój początek na stokach góry powinni bacznie obserwować poziom wód, zwłaszcza w obliczu zapowiadanych ulew. Góra Marapi, ze swoją wysokością 2 891 metrów, pozostaje najbardziej aktywnym wulkanem na Sumatrze, co wymaga nieustannego nadzoru w celu zapewnienia skutecznego zarządzania kryzysowego i ochrony ludności.