Syryjscy Druzowie domagają się samostanowienia w obliczu napięć sektaryjnych

W mieście Sweida w południowej Syrii setki członków mniejszości druzyjskiej wyszło na ulice, domagając się samostanowienia. Protesty te stanowią największe zgromadzenia od czasu śmiertelnych starć na tle religijnym, które miały miejsce w lipcu i wstrząsnęły regionem. Demonstranci wyrażają swoje niezadowolenie z obecnego rządu tymczasowego w Damaszku i domagają się sprawiedliwości dla ofiar przemocy. Starcia, które rozpoczęły się 13 lipca między bojownikami druzyjskimi a sunnickimi plemionami arabskimi, szybko eskalowały, angażując siły rządowe. Według Syryjskiego Obserwatorium Praw Człowieka, w wyniku tych walk zginęło około 1600 osób, w większości cywilów druzyjskich. Zarzuty o stronniczość i okrucieństwo wobec społeczności druzyjskiej kierowane są pod adresem sił rządowych, które miały wesprzeć plemiona sunnickie.

Wśród demonstrantów w Sweidzie pojawiły się flagi Izraela, jako wyraz wdzięczności za interwencję Izraela w regionie podczas lipcowych starć. Izrael, posiadający własną społeczność druzyjską, przeprowadził naloty na cele rządowe, deklarując obronę mniejszości druzyjskiej i dążenie do demilitaryzacji południowej Syrii. Protesty te stanowią historyczny zwrot dla społeczności druzyjskiej w Syrii, po raz pierwszy podnosząc hasło samostanowienia. Mieszkańcy, jak 51-letni Munif Raszid, podkreślają, że Sweida "stanęła na swoim stanowisku", a obecna sytuacja jest reakcją na niesprawiedliwość, jakiej doświadczyli. Rząd tymczasowy Syrii, pod przewodnictwem prezydenta Ahmeda al-Szaraa, powołał komisję śledczą do zbadania przemocy na tle religijnym, która ma przedstawić swoje ustalenia w ciągu trzech miesięcy. Sytuacja ta podkreśla głębokie podziały etniczne i religijne w Syrii po upadku reżimu Asada, a żądania samostanowienia przez mniejszość druzyjską dodają kolejną warstwę złożoności do i tak już niestabilnego krajobrazu politycznego kraju. Historycznie, Druzy stanowią znaczącą mniejszość w Syrii, z korzeniami sięgającymi XI wieku, a ich dążenia do autonomii są odzwierciedleniem długiej historii walki o zachowanie swojej tożsamości i praw w regionie.