Premiera odbyła się zaledwie kilka dni temu – 17 kwietnia na platformie Netflix zadebiutował nowy film „Współlokatorki” (ang. Roommates).
To komedia młodzieżowa o „trudnej przyjaźni”, której akcja toczy się w typowym amerykańskim college'u. Fabuła skupia się na dwóch studentkach pierwszego roku: skromnej i naiwnej Devon (w tej roli Sadie Sandler) oraz jej całkowitym przeciwieństwie – pewnej siebie i charyzmatycznej Celeste (Chloe East). To, co początkowo wygląda na idealną relację najlepszych przyjaciółek i współlokatorek, szybko przeradza się w prawdziwą „zimną wojnę” pełną pasywnej agresji, drobnych złośliwości i walki o status społeczny na uczelni.
Produkcja przyciąga uwagę zarówno obsadą, jak i specyficznym poczuciem humoru. Główną rolę zagrała córka Adama Sandlera, Sadie, a w epizodach pojawiają się takie gwiazdy jak Steve Buscemi czy Natasha Lyonne. Historia opowiedziana jest z przymrużeniem oka – wydarzenia komentuje dziekan wydziału, która po latach wspomina ten epicki konflikt. To swoiste współczesne spojrzenie na „Wredne dziewczyny”, gdzie nacisk położono nie tylko na szkolne intrygi, ale przede wszystkim na zawiłości kobiecej przyjaźni i poszukiwanie własnej tożsamości w dorosłym świecie.
To lekka, a zarazem błyskotliwa propozycja na wieczór, która celnie punktuje współczesne studenckie stereotypy. Znajdziemy tu mnóstwo życiowych sytuacji znanych każdemu, kto kiedykolwiek dzielił z kimś mieszkanie: od kłótni o porządek po zazdrość o wspólnych znajomych. Obraz jest dynamiczny i „ostry”, umiejętnie łącząc niezręczne gagi z autentycznym dramatem o tym, jak łatwo przez niedomówienia zniszczyć bliską relację.
W epoce mediów społecznościowych, w której więzi są wirtualne, film oferuje katharsis płynące z realnych, międzyludzkich tarć. W przyszłości, gdy sztuczna inteligencja będzie generować efekty specjalne, a ceny mieszkań pójdą w górę, takie hity na nowo zdefiniują kino jako formę „terapii sąsiedzkiej”. Globalny śmiech ze wspólnych pryszniców to nie tylko chwilowa moda, lecz manifest nowej ery, w której ekran puka prosto do naszych drzwi.
