Jak rozbłysk słoneczny X5.16 wpływa na Ziemię: Radiowe zaciemnienie, początek potężnej burzy geomagnetycznej i prognozy naukowców

Słońce po raz kolejny zademonstrowało swoją potęgę, wysyłając w kierunku Ziemi serię zakłóceń o rzadko spotykanej sile. W dniu 11 listopada 2025 roku w aktywnym regionie 4274 doszło do rozbłysku najwyższej klasy X5.16, który ustanowił rekord dla obecnego cyklu słonecznego. Kolosalny wyrzut energii dotarł do naszej planety w zaledwie 8 minut, wywołując zjawisko określane jako „radiowe zaciemnienie” (radio blackout). Skutkowało to masowym zakłóceniem komunikacji wysokiej częstotliwości nad oświetlonymi obszarami globu, w tym nad Afryką i Europą.

Jednakże, najpoważniejsze konsekwencje dopiero miały nadejść. Po rozbłysku nastąpił koronalny wyrzut masy (KWM) – potężny obłok plazmy, który poruszał się z prędkością bliską 3000 km/s. Według danych zebranych przez obiekty obserwacyjne zlokalizowane w punkcie Lagrange’a L1, 12 listopada w stronę Ziemi zaczęły zbliżać się jednocześnie aż trzy takie obłoki, uwolnione przez Słońce w dniach 9, 10 i 11 listopada. Pierwsze dwa dotarły na miejsce wcześniej, niż przewidywali naukowcy, a ich uderzenie przerosło oczekiwania. Impakt w magnetosferę Ziemi był na tyle silny, że o godzinie 01:20 UTC 12 listopada odnotowano początek burzy magnetycznej na poziomie G4 (poważnej).

Jak wyjaśnił Szon Dal, koordynator służby prognozowania pogody kosmicznej w NOAA, sytuacja pozostaje wyjątkowo dynamiczna i nieprzewidywalna. Pole magnetyczne pierwszych wyrzutów było zorientowane przeciwnie do ziemskiego, co znacząco spotęgowało interakcję i siłę uderzenia. Mimo to, eksperci z największym niepokojem wyczekują głównego zagrożenia, które ma nadejść w okolicach południa 12 listopada. Jest nim trzeci, najszybszy i najpotężniejszy KWM, będący bezpośrednią konsekwencją rekordowego rozbłysku X5.16. Jego uderzenie ma potencjał, by doprowadzić do ekstremalnej burzy geomagnetycznej, osiągającej najwyższy poziom G5.

W związku z tym, specjaliści bezzwłocznie ostrzegli operatorów sieci energetycznych oraz systemów satelitarnych o realnym ryzyku poważnych awarii i zakłóceń. Unikalność obecnego zdarzenia polega na niebezpiecznym efekcie kaskadowym, wynikającym z trzech kolejnych uderzeń, które mogą się ze sobą połączyć. Ostateczny scenariusz tego kosmicznego sztormu zostanie rozstrzygnięty w momencie, gdy trzeci wyrzut dotrze do czujników w punkcie L1. Ten kluczowy moment da mieszkańcom Ziemi zaledwie kilkadziesiąt minut na podjęcie ostatnich przygotowań przed ewentualnym szczytem aktywności słonecznej.