Mech *Physcomitrium patens* Przetrwał 283 Dni Poza ISS, Wykazując Wysoki Wskaźnik Kiełkowania

Zarodniki mchu *Physcomitrium patens*, które przez 283 dni znajdowały się na zewnętrznej powierzchni Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS), zostały pomyślnie odzyskane i poddane testom na Ziemi. Eksperyment ten, którego kulminacją był powrót na Ziemię za pomocą kapsuły SpaceX, wykazał wysoki wskaźnik żywotności, co stanowi istotny punkt w badaniach nad odpornością życia w warunkach kosmicznych. Zarodniki zostały rozmieszczone 4 marca 2022 roku i musiały przetrwać ekstremalne środowisko obejmujące próżnię, znaczące wahania temperatur, mikrograwitację oraz niefiltrowane promieniowanie kosmiczne i ultrafioletowe (UV).

Badania, nadzorowane przez profesora Tomomichi Fujitę z Uniwersytetu Hokkaido w Japonii, ujawniły, że ponad 80% zarodników wystawionych na pełne działanie warunków kosmicznych zachowało zdolność do kiełkowania po powrocie. Wyniki te, opublikowane 20 listopada 2025 roku w czasopiśmie *iScience*, potwierdziły, że te mikroorganizmy przekształciły się w normalne rośliny. Profesor Fujita, pracujący na Wydziale Nauki Uniwersytetu Hokkaido, wskazuje, że to odkrycie wzmacnia tezę o niezwykłej wytrzymałości życia poza Ziemią. Mech ten, znany z kolonizowania trudnych ziemskich siedlisk, takich jak tereny wulkaniczne czy Antarktyda, był naturalnym kandydatem do testowania odporności w przestrzeni kosmicznej.

W przeciwieństwie do wcześniejszych obserwacji, gdzie filamenty mchu ulegały szybkiemu zniszczeniu pod wpływem pojedynczych stresorów, takich jak promieniowanie UV, zarodniki *P. patens* wykazały znaczną zdolność adaptacyjną. Nieosłonięte zarodniki, bezpośrednio poddane środowisku kosmicznemu, osiągnęły imponujący wskaźnik kiełkowania na poziomie 86%. Wynik ten jest porównywalny z grupą kontrolną utrzymywaną na Ziemi, która wykazała 97% wskaźnik kiełkowania. Co istotne, zestaw osłonięty jedynie przed promieniowaniem UV również osiągnął 97% wskaźnik, co sugeruje, że to właśnie promieniowanie UV stanowi kluczowy czynnik degradujący witalność.

Profesor Fujita sugeruje, że wielowarstwowe ściany zarodników pełnią funkcję „pasywnej osłony przed naprężeniami kosmicznymi”, stanowiąc wbudowany mechanizm obronny wykształcony w procesie ewolucyjnym. Na podstawie modelowania matematycznego, zespół badawczy oszacował, że zarodniki te mogą zachować funkcjonalność w przestrzeni kosmicznej nawet przez okres do 15 lat, co znacząco wydłuża szacowany czas przeżycia. To badanie stanowi pierwszy dowód na tak długotrwałe przetrwanie rośliny lądowej w bezpośrednim kontakcie z warunkami kosmicznymi, co ma implikacje dla planowania przyszłych misji załogowych i potencjalnej kolonizacji innych ciał niebieskich. Badania nad *P. patens* dostarczają fundamentalnych danych dla biologii ewolucyjnej i komórkowej, otwierając nowe perspektywy dla biotechnologii kosmicznej.