Kopenhagen – De ministers van Buitenlandse Zaken van de Europese Unie kwamen op 30 augustus 2025 bijeen in Kopenhagen om de aanhoudende crisis in Gaza en mogelijke sancties tegen Israël te bespreken. De bijeenkomst legde echter de diepe verdeeldheid binnen de EU bloot over de te nemen stappen.
Een centraal voorstel dat op tafel lag, was de opschorting van EU-financiering voor Israëlische start-ups als eerste strafmaatregel. Dit initiatief stuitte op aanzienlijke tegenstand, met name vanuit Duitsland en Italië, landen die traditioneel sterke banden onderhouden met Israël. Kaja Kallas, de hoge vertegenwoordiger van de EU voor buitenlands beleid, uitte haar twijfels over het bereiken van consensus: "Ik ben niet erg optimistisch, en vandaag gaan we zeker geen beslissingen nemen." Dit gebrek aan eenstemmigheid onderstreept de uitdagingen waar de EU voor staat bij het formuleren van een verenigd front.
De humanitaire situatie in Gaza werd als nijpend beschreven, waarbij de Verenigde Naties melding maakten van hongersnood. De Integrated Food Security Phase Classification (IPC) heeft bevestigd dat hongersnood heerst in de Gazaprovincie en dat deze zich naar verwachting zal uitbreiden naar Deir al-Balah en Khan Younis tegen het einde van september 2025. Volgens de VN zijn meer dan een half miljoen mensen in Gaza getroffen door hongersnood.
Spanje, vertegenwoordigd door minister van Buitenlandse Zaken José Manuel Albares, was een prominente voorstander van strengere maatregelen. Hij presenteerde een plan gericht op het stoppen van de hongersnood en het opleggen van sancties aan entiteiten die een tweestatenoplossing belemmeren. Zijn voorstel omvatte onder meer het stopzetten van wapenleveringen aan Israël en het garanderen van financiële steun aan de Palestijnse Autoriteit om een economische ineenstorting te voorkomen. Landen als Frankrijk, Spanje, Ierland en Nederland steunen het beperken van de Israëlische toegang tot EU-onderzoeksprogramma's, terwijl landen als Duitsland en Italië dergelijke maatregelen niet onderschrijven.
De interne verdeeldheid binnen de EU bemoeilijkt de ontwikkeling van een eenduidige positie ten aanzien van het Gazaconflict. Terwijl de situatie zich blijft ontwikkelen, staat de EU voor de uitdaging om haar diplomatieke banden met Israël te balanceren met haar inzet voor mensenrechten en humanitaire hulp. De discussies in Kopenhagen illustreren de complexe geopolitieke realiteit, waarbij nationale belangen en historische relaties de vorming van een collectief beleid bemoeilijken.