Kendrick Lamar en Bad Bunny vestigen historische records tijdens de 68e Grammy Awards

De 68e editie van de Grammy Awards, gehouden op 1 februari 2026 in Los Angeles, was veel meer dan een simpele optelling van muzikale successen. Het was een avond waarop muziek ophield slechts achtergrondgeluid te zijn en veranderde in een krachtige taal voor geschiedenis, identiteit en protest.

Een historisch moment vond plaats toen het album 'Debí Tirar Más Fotos' van Bad Bunny werd uitgeroepen tot winnaar. Het schreef geschiedenis als het allereerste volledig Spaanstalige album dat de prestigieuze Grammy voor Album van het Jaar in de wacht sleepte.

Dit was niet louter een overwinning voor een specifiek genre, maar een moment van grote culturele betekenis. Het was de definitieve erkenning dat de mondiale popcultuur niet langer één enkel centrum of één dominante taal heeft.

Kendrick Lamar sloot de avond af met vijf awards en werd daarmee officieel de meest gelauwerde rap-artiest in de geschiedenis van de Grammy's, waarmee hij het record van Jay-Z verbrak. Zijn prestatie onderstreept zijn status als de chroniqueur van onze huidige tijd.

Zijn track 'Luther', opgenomen in samenwerking met SZA, won de prijs voor Record van het Jaar. Het nummer dient als een perfect voorbeeld van hoe persoonlijke emoties en politieke statements in één muzikale ademtocht kunnen worden gevangen.

Billie Eilish en haar broer Finneas herschreven de geschiedenis van de Grammy's door de prijs voor Song van het Jaar te winnen voor 'Wildflower'. Dit markeert hun derde overwinning in deze categorie, een prestatie die nog nooit eerder is vertoond.

Hun muziek lijkt steeds minder over de commerciële industrie te gaan en steeds meer over kwetsbaarheid als een vorm van kracht. Het duo blijft hiermee de grenzen van wat popmuziek kan zijn verleggen en verdiepen.

De ceremonie was ook buiten de mainstream popmuziek van historisch belang, met prijzen die de grenzen van kunstvormen overstegen:

• Steven Spielberg trad officieel toe tot de exclusieve EGOT-club door zijn eerste Grammy te winnen voor de documentaire 'Music by John Williams'.
• De Dalai Lama ontving zijn eerste Grammy voor het audioboek 'Meditations: The Reflections of His Holiness the Dalai Lama', waarbij stilte en betekenis werden geëerd als muzikale expressie.

Ondanks de vele records was de avond ook een platform voor maatschappelijke eerlijkheid. Verschillende artiesten gebruikten de live-uitzending om kritiek te uiten op het beleid van ICE, wat de ceremonie een scherp politiek randje gaf.

Olivia Dean, de winnares in de categorie Beste Nieuwe Artiest, sprak openlijk en met grote helderheid over haar achtergrond als immigrant. Haar woorden op het podium waren een krachtig pleidooi voor erkenning en identiteit.

De presentatie was voor de zesde en laatste keer in handen van Trevor Noah. Bovendien was deze editie de laatste die werd uitgezonden op CBS, wat het einde van een media-tijdperk en de start van een nieuwe digitale fase markeerde.

Ter afsluiting werd stilgestaan bij de woorden van Johann Sebastian Bach: 'Het doel en de uiteindelijke reden van alle muziek is de verheerlijking van God en de vernieuwing van de geest.' De Grammy's van 2026 bewezen dat muziek deze functie nog steeds vervult.

Door de universele kracht van de Spaanse taal, de rauwe waarheid van hiphop en de bekroonde stilte van een spiritueel leider, liet de avond zien dat muziek de realiteit niet slechts versiert, maar deze opnieuw vormgeeft.

In deze nacht was de gedachte dat we ondanks onze verschillen één zijn, geen metafoor meer, maar een hoorbare en tastbare nieuwe wereldorde die door de muziek werd gevestigd.