Shervin Hajipour brengt Iranam uit: Een emotioneel eerbetoon aan de slachtoffers in Iran

Op 7 februari 2026 heeft de gelauwerde Iraanse muzikant en Grammy-winnaar Shervin Hajipour zijn nieuwste compositie getiteld Iranam gepresenteerd aan de wereld. Dit werk, dat vertaald kan worden als Mijn Iran, is een diepgaand eerbetoon aan de demonstranten die hun leven hebben verloren en de talloze families die momenteel kampen met het verlies van hun dierbaren. Met deze release bevestigt de artiest zijn positie als een cruciale stem voor degenen die zich in de marge van de samenleving bevinden.

De lancering van dit nieuwe lied vindt plaats tegen een achtergrond van aanhoudende en wijdverspreide onrust in het land. Volgens diverse internationale mediabronnen zijn er sinds eind december 2025 grootschalige protesten uitgebroken die inmiddels alle 31 provincies van Iran hebben bereikt. Wat aanvankelijk begon als een protest tegen de toenemende economische uitdagingen, is in een opmerkelijk tempo geëscaleerd naar een nationale roep om fundamentele politieke veranderingen.

De videoclip die het nummer begeleidt duurt ongeveer twee minuten en maakt gebruik van een krachtige, sobere esthetiek. De beelden bestaan hoofdzakelijk uit zwart-witportretten van jonge mensen die in recente publicaties worden aangemerkt als slachtoffers van het geweld tijdens de protesten. In de begeleidende tekst bij de release benadrukt Hajipour zijn volledige persoonlijke verantwoordelijkheid voor het publiceren van het werk. Deze expliciete verklaring wordt door waarnemers geïnterpreteerd als een bewuste poging om zijn team en naasten te beschermen tegen mogelijke represailles in een klimaat van strikte controle.

Mensenrechtenorganisaties, waaronder Amnesty International, hebben de gebeurtenissen van begin januari 2026 omschreven als de meest dodelijke periode van repressie in de afgelopen decennia. Er wordt gewezen op de enorme schaal waarop onrechtmatig geweld is toegepast tegen de burgerbevolking. Om de ernst van de situatie voor de buitenwereld te verbergen, werd er vanaf 8 januari een internet-blackout ingesteld, wat de communicatie binnen en buiten de landsgrenzen ernstig heeft belemmerd.

Shervin Hajipour geniet wereldwijde erkenning, mede dankzij zijn eerdere werk Baraye. Dit nummer groeide uit tot het officieuze volkslied van de beweging Vrouw, Leven, Vrijheid en resulteerde in een prestigieuze onderscheiding van de Recording Academy. In 2023 ontving hij de speciale prijs voor Best Song for Social Change, waarmee zijn vermogen om maatschappelijke kwesties via muziek aan te kaarten internationaal werd bezegeld.

In een omgeving waar autoriteiten proberen de onderlinge verbondenheid tussen burgers te verbreken door middel van digitale blokkades en intimidatie, bewijst muziek een onmisbare schakel te zijn. Het nieuwe werk van Hajipour fungeert als een artistieke draad die de verscheurde realiteit weer bij elkaar probeert te brengen en een stem geeft aan het collectieve verdriet van een natie.

De impact van Iranam ligt niet alleen in de melodie, maar vooral in de symboliek van de zwart-witbeelden die de kijker confronteren met de menselijke realiteit achter de statistieken. Door de focus te leggen op de individuele gezichten van de getroffenen, zorgt de muzikant ervoor dat de slachtoffers niet vergeten worden in de stroom van politiek nieuws. Dit draagt bij aan een blijvende herinnering aan de gebeurtenissen die het land sinds eind 2025 in hun greep houden.

Terwijl de toekomst van de protestbeweging onzeker blijft, is de culturele bijdrage van artiesten zoals Hajipour van onschatbare waarde voor de morele steun van de bevolking. De release op 7 februari 2026 markeert daarmee een belangrijk moment in de hedendaagse Iraanse cultuurgeschiedenis, waarbij kunst en activisme onlosmakelijk met elkaar verbonden blijven in de strijd voor erkenning en rechtvaardigheid.