Momenteel bevindt het grote transekwatoriale coronale gat zich precies in de richting van de Aarde.
Vandaag, op 13 maart 2026, hebben astronomen en ruimtewetenschappers het begin vastgesteld van een opmerkelijke en mogelijk langdurige reeks geomagnetische storingen. De primaire bron van deze atmosferische onrust is een gigantische coronale holte die zich op het oppervlak van de zon heeft gevormd. Deze indrukwekkende structuur is momenteel zeer goed zichtbaar op de zonneschijf en trekt de aandacht door haar uiterst ongebruikelijke vorm. In plaats van de meer gebruikelijke ronde vlekken of patronen die aan vlinders doen denken, vertoont deze formatie de kenmerken van een immense scheur of kloof. Deze 'kloof' strekt zich bijna ononderbroken uit van de zuidpool tot aan de noordpool van onze centrale ster.
Gegevens NOAA SWPC voor de komende dagen.
Coronale holtes fungeren als vensters in de zonneatmosfeer waar de magnetische veldlijnen niet terugbuigen naar het oppervlak, maar openstaan naar de ruimte. Hierdoor kan de zonnewind, bestaande uit geladen deeltjes, met een veel hogere snelheid dan normaal ontsnappen. Volgens de laatste wetenschappelijke prognoses zal de snelheid van deze deeltjesstroom die richting de aarde raast in de komende 24 uur aanzienlijk toenemen. Als direct gevolg hiervan zullen de geomagnetische indices, die de verstoring van het aardmagnetisch veld meten, naar verwachting stijgen. Het is interessant om op te merken dat deze specifieke structuur een langlevend fenomeen is; precies een maand geleden, tijdens de vorige rotatie van de zon, was deze ook al aanwezig. Destijds werd de vorm door enthousiaste waarnemers vergeleken met een 'draak', en hoewel de meningen over die interpretatie uiteenliepen, zijn de feitelijke omvang en vorm in de tussentijd nauwelijks veranderd.
Video van NOAA SWPC met de voorspelling van ruimteweer voor de komende dagen.
Tijdens de vorige passage van deze coronale holte werden er op aarde magnetische stormen van een gematigd niveau geregistreerd, variërend tussen G1 en G2 op de internationaal erkende vijfpuntschaal van de NOAA. De huidige computermodellen en voorspellingen wijzen op een nagenoeg identiek scenario voor de huidige periode. De eerste merkbare atmosferische verstoringen kunnen naar verwachting vandaag al optreden, waarschijnlijk rond het tijdstip van middernacht UTC. Dit betekent dat de effecten vooral merkbaar zullen worden in de nacht van 13 op 14 maart 2026. Hoewel de meetinstrumenten op dit moment nog een relatief rustige zonnewind registreren, kan een plotselinge toename in snelheid leiden tot een spectaculair schouwspel van poollicht in de hogere breedtegraden.
Deze specifieke periode van zonneactiviteit belooft geen kortstondige gebeurtenis te zijn. Vanwege de stabiele en langlevende aard van deze coronale holte kunnen de geomagnetische schommelingen gedurende meerdere opeenvolgende dagen aanhouden. Terwijl de aarde als het ware wordt 'schoongeveegd' door de aanhoudende stroom van zonnedeeltjes, ontstaan er unieke kansen voor observatie. Voor het grote publiek is het meest opwindende aspect de verhoogde kans om het noorderlicht waar te nemen. Bij gunstige atmosferische omstandigheden en een gebrek aan lichtvervuiling zou dit natuurwonder zelfs zichtbaar kunnen zijn in de middelste breedtegraden, wat in regio's zoals Nederland en België een zeldzaam maar prachtig gezicht is.
Wat betreft de technologische impact hoeven we ons volgens de experts geen grote zorgen te maken. Bij een stormniveau van G1 of G2 zijn de gevolgen doorgaans beperkt tot lichte fluctuaties in het elektriciteitsnet en minimale verstoringen in de werking van satellieten. Gebruikers van GPS-navigatie of korte-golfradio kunnen mogelijk te maken krijgen met kleine afwijkingen of lichte ruis, maar grootschalige uitval van kritieke infrastructuur ligt niet in de lijn der verwachting. De moderne systemen zijn tegenwoordig goed bestand tegen dergelijke veelvoorkomende fluctuaties in het ruimteweer.
Wetenschappers en astronomen over de hele wereld blijven de situatie in realtime monitoren met behulp van geavanceerde satellieten en grondstations. Hoewel de zonnewind op dit eigenste moment nog een kalm beeld vertoont, kan de dynamiek van de zonneatmosfeer binnen enkele uren omslaan. Voor de meest actuele informatie en updates wordt verwezen naar de officiële publicaties van gespecialiseerde centra voor ruimteweer. Terwijl de aarde zich opmaakt voor deze nieuwe ontmoeting met de krachten van de zon, herinnert dit fenomeen ons aan de dynamische aard van ons zonnestelsel. Ondanks de indrukwekkende schaal van deze 'zonnescheur' blijft het een volkomen normaal en voorspelbaar onderdeel van de huidige cyclus van zonneactiviteit.