Verschillende rassen — toeval of ontwerp?

❓ VRAAG:

Het volgende intrigeert me: de oorsprong van de verschillende rassen op aarde — negroïde, mongoloïde (mijn hemel, wat een term) enzovoort. Onlangs keek ik series waarin mensen van verschillende rassen de liefde met elkaar bedrijven (zoals tegenwoordig in de mode is bij Netflix), en dat gaf me vanbinnen een vreemd gevoel van tegenstrijdigheid. Ik heb tijdens een webinar gehoord over verschillende oorsprongen. Kun je daar meer over vertellen?

❗️ ANTWOORD lee:

Ik wil daar aan toevoegen dat er opgravingen zijn, wetenschappelijk bevestigd (en nog veel meer die niet door de wetenschap erkend zijn maar wel degelijk reëel), van minstens vijf of zes andere rassen die als uitgestorven worden beschouwd. Recente voorbeelden zijn de Denisovamensen en de 'hobbits' (Homo floresiensis). Dit waren stuk voor stuk echte 'mensen' die vuur gebruikten en over werktuigen beschikten.

Het zijn geen 'voorouders', maar andere vertakkingen van de mens als soort.

Het bestaan van verschillende rassen is een directe aanwijzing dat de moderne mens een genetische aanpassing van humanoïden aan verschillende doeleinden is.

De basis hiervan ligt in de komst van de mensheid vanaf de sterren.

De creatie van rassen was geen kwestie van 'experimenteren op dieren', maar een manier om lichamen uit andere stelsels aan te passen aan de aardse levenswijze. Het bood met andere woorden de mogelijkheid om stabiele beschavingen op te bouwen — door lokaal voedsel te eten en de aardse lucht in te ademen.

Het concept van aarding is onbekend in de moderne wetenschap, maar wel bekend bij degenen die van de sterren kwamen en besloten hier te blijven om hun eigen incarnatiecycli te creëren.

Zonder deze aarding maak je geen deel uit van het ecosysteem van de planeet en kun je niet volledig opgaan in het collectieve bewustzijn van de aarde. Wij kennen dit als het 'Christusbewustzijn', al is dat een symbolische afkorting van onze tijd en geen 'veld' dat door één persoon is gecreëerd. Dit bewustzijn is een onderdeel van de planeet zelf op het zevende dichtheidsniveau.

Zo werden door een reeks complexe gebeurtenissen op verschillende tijdstippen de 'eerste' rassen gecreëerd, waarna later het mongoloïde ras werd toegevoegd. Deze latere 'toevoeging' was nodig voor het evenwicht. In de legenden van China, Korea en Japan is deze bijzondere status terug te vinden, en hun afgezonderde aard op het niveau van ultranationalisme, gecombineerd met een neiging tot collectief (zwerm-)denken, wijst direct op hun afwijkende oorsprong — ze zijn gecreëerd als een rechtstreekse erfenis van een telepathische samenleving.

De rol van 'balans' van de rassen in het Verre Oosten begint zich vandaag de dag te manifesteren, en binnenkort zal de tijd aanbreken dat zij deze functie gaan vervullen.

De verdwenen menssoorten werden voor andere doeleinden gecreëerd en daarom komen ze in de moderne wereld niet meer voor — zij hebben hun doelen bereikt.

Nationaliteiten vormen een geheel nieuw paradigma van de afgelopen eeuwen, kunstmatig ingevoerd met als doel de verdeeldheid te vergroten.

Volkeren zijn eerder een geografisch en cultureel begrip, hoewel ook deze kenmerken met succes worden gebruikt om mensen tegen elkaar op te zetten en zo een ononderbroken staat van oorlog te creëren die al duizenden jaren voortduurt.

Rassen zijn dus gecreëerd als een 'geavanceerd' concept van aarding om opeenvolgende beschavingen op aarde mogelijk te maken. De alom bekende 'Anunnaki' hebben hun best gedaan om de geschiedenis van de rassencreatie naar hun hand te zetten door zichzelf tot goden uit te roepen. Maar zij deden dit pas na de zondvloed van 12.000 jaar geleden, toen de 'ouderrassen' de aarde verlieten zodat onze beschaving in frequentie kon dalen, geheel volgens het plan voor de algemene ontwikkeling van de Melkweg.

Mocht iemand hier over thema's als 'grootheid' of 'opofferingsgezindheid' willen discussiëren, besef dan dat dergelijke gesprekken gestoeld zijn op hetzelfde paradigma dat oorlogen in stand houdt. Het doel daarvan is de aandacht af te leiden van je eigen kracht. Juist door die afleiding wordt voorkomen dat de mens zich op Zichzelf focust. Anders was het nooit gelukt om zo diep in de 'donkere middeleeuwen' te duiken.

Vandaag de dag herinneren we ons echter onze fundamenten en heeft iedereen toegang tot de herinnering aan 'Wie Ik Ben' — dat is het belangrijkste wat er momenteel gebeurt, ongeacht de 'agenda' die door de media wordt gedicteerd.