Bądźcie jak dzieci: „Brundibár” wybrzmiewa dziś ze szczególną mocą i autentycznością

Już 9 lutego 2026 roku w prestiżowych wnętrzach Opera i Teatar Madlenianum odbędzie się wyjątkowe wydarzenie artystyczne – premiera opery „Brundibár”. To jedno z najbardziej poruszających i symbolicznych dzieł muzycznych XX wieku, które w całości dedykowane jest tematyce dziecięcej oraz sile ducha. Spektakl ten jest kluczowym elementem programu Music Art Project pod nazwą „Muzika nade”, realizowanego pod czujnym okiem i kuratelą wybitnej artystki Marijany Mijanović, która dba o najwyższy poziom wykonawczy i emocjonalny całego przedsięwzięcia.

Dzieło, którego autorem jest czeski kompozytor Hans Krása, od lat pełni funkcję uniwersalnego symbolu cichego, lecz nieugiętego oporu wobec zła oraz głębokiej wiary w czystość dziecięcego głosu. Choć opera charakteryzuje się przystępną formą i niemal baśniową aurą dźwiękową, niesie ze sobą niezwykle rzadką w dzisiejszych czasach intonację. Jest to opowieść o nadziei wypowiedzianej bez zbędnego patosu, co sprawia, że jej przekaz staje się jeszcze bardziej autentyczny i bliski współczesnemu odbiorcy.

W roku 2026 ta historyczna opowieść wybrzmiewa z niezwykłą precyzją, nie jako odległe wspomnienie, lecz jako żywe przypomnienie o roli sztuki w trudnych czasach. Muzyka w tym wydaniu staje się bezpieczną przestrzenią ochrony, w której nawet najsłabszy, pojedynczy głos zyskuje na znaczeniu, stając się częścią potężnego, wspólnego chóru. To artystyczne schronienie pozwala na nowo zdefiniować pojęcie wspólnoty i wzajemnego wsparcia w obliczu wyzwań współczesności.

Kiedy na scenie śpiewają dzieci, otaczający nas świat zaczyna brzmieć w zupełnie inny, oczyszczony sposób. Znika napięcie, opadają maski, a znika też potrzeba wydawania się silniejszym, niż jest się w rzeczywistości. Jest to moment, w którym sztuka spotyka się z czystą egzystencją, oferując słuchaczom chwilę wytchnienia od skomplikowanych struktur społecznych i politycznych, skupiając uwagę na tym, co fundamentalne i ludzkie.

W głosach młodych wykonawców nie odnajdziemy żadnej ukrytej strategii, wyrachowania ani mechanizmów obronnych, które tak często paraliżują świat dorosłych. Dominuje w nich bezgraniczna szczerość, prostota oraz głębokie zaufanie do drugiego człowieka. Są to jakości, które w dzisiejszym, zdominowanym przez technologię i pośpiech świecie, stają się niezwykle rzadkie i przez to zyskują status najwyższej wartości, którą należy chronić i pielęgnować.

Współczesna rzeczywistość zdaje się na nowo uczyć trudnej lekcji słuchania: uświadamiamy sobie, że czystość intencji nie jest oznaką naiwności, a prostota wcale nie oznacza słabości. Wręcz przeciwnie, poprzez operę „Brundibár” odkrywamy, że autentyczna szczerość jest jedną z najpotężniejszych form siły, jaką dysponujemy. To właśnie ona pozwala na budowanie trwałych fundamentów pod lepszą przyszłość, opartą na prawdzie i wzajemnym szacunku.

Być może właśnie o tym przypomina nam starożytne wezwanie: „Bądźcie jak dzieci – a wejdziecie do Królestwa”. W dzisiejszej interpretacji słowa te nie brzmią jak odległa obietnica nagrody, lecz jak precyzyjne wskazanie właściwej częstotliwości, na której powinien nadawać świat, aby odnaleźć spokój. To metafora powrotu do stanu pierwotnej harmonii, w której dobro i piękno są wartościami nadrzędnymi i oczywistymi dla każdego.

Ostatecznie, gdy dziecięce głosy wypełniają przestrzeń, świat zaczyna brzmieć czystą prawdą, której nie sposób zignorować. Premiera w Opera i Teatar Madlenianum to nie tylko hołd dla talentu Hansa Krásy, ale przede wszystkim manifestacja życia i nadziei. To dowód na to, że dopóki słychać śpiew dzieci, świat wciąż ma szansę na odnalezienie swojej lepszej, bardziej ludzkiej twarzy, wolnej od nienawiści i podziałów.